Psychologie en andere gedragswetenschappen zijn populairder dan ooit. Binnen de gedragswetenschappen krijgen studenten, onderzoekers en professionals te maken met filosofische vragen: Hoe verhouden lichaam en geest zich tot elkaar? Wat maakt ons menselijk? Hebben we een vrije wil? En gaat gedragswetenschap wel over objectieve feiten? Om dergelijke vragen goed te kunnen onderzoeken, is het noodzakelijk om onze manier van denken over cognitie te herzien.   Filosofen en psychologen beschouwen mensen vaak als wandelende breinen en onze cognitie – onze geest, ons denken en bewustzijn – als informatieverwerking in ons hoofd. Onder filosofen is de laatste tijd ook een ander idee in opkomst: wij mensen zijn vóór alles organismen, en leven en cognitie zijn niet twee opzichzelfstaande dingen, maar twee kanten van dezelfde medaille.   Wim de Muijnck onderzoekt dit idee van ‘eenheid van leven en cognitie’ op toegankelijke wijze en laat helder zien wat dit betekent voor ons beeld van onszelf, van de wetenschap en van de wereld om ons heen.   Wim de Muijnck (1964) is als docent verbonden aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Radboud Universiteit. Hij publiceerde eerder Dependencies, Connections, and Other Relations. A Theory of Mental Causation (Springer, 2003) en diverse artikelen over cognitie, wetenschap en zingeving. Ook redigeerde hij De liefdesparadox. Acht hedendaagse filosofen over de liefde (AUP, 2017).