We leven in een wereld die letterlijk rust op fysieke assets. Elektriciteitsnetten die onze huizen van stroom voorzien, bruggen en wegen die ons dagelijks vervoeren, productie-installaties die goederen maken, waterzuiveringsinstallaties die ons drinkwater veiligstellen, spoorweginfrastructuur, gebouwencomplexen, pijpleidingen, windturbines en talloze andere kapitaalsintensieve objecten vormen de ruggengraat van de moderne samenleving en economie. Deze assets vertegenwoordigen vaak miljarden euro’s aan geïnvesteerd kapitaal. Het effectief beheren van dit soort fysieke assets is dan ook geen technische randzaak meer — het is een strategische kerncompetentie geworden. Toch worstelen veel organisaties nog met de vraag: hoe organiseer je dat beheer eigenlijk op een samenhangende, toekomstbestendige manier? Traditioneel werden assets vooral technisch benaderd: onderhoudsplannen, revisies, storingen oplossen. Assets moeten waarde creëren — niet alleen vandaag, maar gedurende hun gehele levenscyclus. Sinds de introductie van PAS 55 (2004) en vooral sinds de publicatie van de internationale normenserie ISO 55000 (2014, herzien in latere edities) heeft assetmanagement zich ontwikkeld tot een volwaardig vakgebied met eigen taal, principes en structuur. Het gaat niet langer alleen over ‘goed onderhoud doen’, maar over het bewust afstemmen van beslissingen rondom assets op de doelen van de organisatie — met risico, kosten, prestaties en levensduur als permanent af te wegen elementen. Dit boek, Het managen van fysieke assets — Definities en onderdelen van assetmanagement, richt zich op de fundamenten van dat vakgebied. Het wil geen volledig implementatiehandboek zijn, noch een diepgaande normuitleg. Wel biedt het een heldere, gestructureerde introductie in de kernbegrippen en de belangrijkste bouwstenen van assetmanagement zoals die vandaag de dag gehanteerd worden. Het doel is eenvoudig maar ambitieus: lezers — of ze nu assetmanager, maintenance engineer, projectleider, financieel manager, directeur of adviseur zijn — na het lezen van dit boek een gemeenschappelijke taal en een coherent denkkader meegeven. Zodat gesprekken over assets niet langer verzanden in vaktaalverschillen of silo-denken, maar bijdragen aan betere, toekomstbestendige beslissingen.