In de winter van 1492 verwoestten Gouwenaren in opdracht van hun stadsbestuur de dan gloednieuwe sluis in de Leytsche dam. Op priksleetjes en gewapend met zagen en bijlen kwamen ze over het ijs om de sluis te vernielen
In deze historische fictie beschrijven Matthé van Oostrom (Gouda) en Maryan Ouwehand (Leidschendam) wat dit drama betekend kan hebben voor dorpelingen rondom die sluis en voor bestuurders van Gouda. Hier waren anderhalve eeuw lang de zeer gewelddadige Hoekse en Kabeljauwse Twisten aan vooraf gegaan. Die hadden de toon gezet: stond een beslissing van een andere partij je niet aan? Dan sloeg je daar gewoon de boel kort en klein. Gouda had daar vanaf Jacoba van Beieren al volop ervaring mee. Een sluis in de Leytsche dam was in de ogen van Gouda immers broodroof omdat voorheen alle vervoer noord-zuid door hun stad moest. Nu konden boten voortaan de kortere route door het Rijn-Schiekanaal nemen. Dat mocht niet gebeuren!
