In dit beeldverhaal is het hoofdpersonage Wezen op zoek naar bestemming, harmonie en betekenis. Tijdens zijn reis ontmoet hij zowel mythische als andere personages, die hem ieder vanuit hun eigen aard van repliek dienen. Zo ontmoet hij de Wijze Uil met een raadselachtige opdracht, de Griffioen die zich met heel andere zaken bezighoudt en een depressieve boom die hem bijna de moed zou ontnemen. Als hij na zijn ervaring in het Wellustige Woud tot rust komt bij de elfen krijgt hij een hoopgevende vingerwijzing.
Henk Jans (1958) is van zijn twintigste tot en met zijn zevenentwintigste jaar werkzaam als wachtmeester bij de rijkspolitie. Hij kan daar zijn draai niet vinden en na ontslag te hebben genomen bezoekt hij in de jaren tachtig van de vorige eeuw de kunstacademie te Kampen. Ook daar vindt Henk niet wat hij zoekt en hij geeft er na twee jaar de brui aan. Uiteindelijk vindt hij beeldend en als liedjesschrijver/dichter zijn weg.
