Terwijl de aarde zich opent als een kist
waarin dieren andere dieren leggen,
dieren andere dieren altijd weer
naartoe dragen, als een oneindige optocht.
Wie draag jij? Wie zal jou dragen,
waar leg je iemand neer?
Een goochelaar zonder publiek. Een citroenmaan boven de stad. Ganzen die herinneringen in de lucht graveren. Seizoenen die struikelen, een optocht die in de mist verdwijnt, de grond die droomt van een oerbos. In deze bundel bewegen de gedichten door rouw en ritme, door klimaatverwarring en door persoonlijke herinnering.
Tot de zon zwelt is een verkenning van verdwijnen en terugkeren - van de mens als een schaduw in het landschap en van taal als de laatste illustie die hardnekkig blijft bestaan.
Pim Cornelussen groeide op in Nederland en woont al zijn halve leven in België, waar hij wijsbegeerte en theaterregie studeerde. Werk van hem verscheen onder andere in De Optimist, Liter, Deus Ex Machina, Kluger Hans, Hard//hoofd en Het Liegend Konijn. Hij trad op poëziefestivals in Nederland en Vlaanderen op en is co-host van de podcast Redden wat je raakt.
