Dit themanummer laat zien dat ons huidige rechtsstelsel een prehistorische oorsprong heeft. Heidense voorouders legden hun wereldbeeld niet vast in verslagen, oorkonden of wetboeken. Zij gaven hun wijsheid, kennis en ervaring door van geslacht op geslacht in de vorm van beeldtaal, verhalen, spreuken en erediensten.
Plechtigheden tijdens volksvergaderingen (Dingen) speelden zich af op gedenkwaardige locaties in het landschap. Dingplaatsen bevonden zich vaak bij grafheuvels of markante bomen op kruispunten van grenzen en wegen. In een tijdperk waarin alles mondeling, bloemrijk, beeldend en met lichaamstaal werd doorgegeven, fungeerden deze geliefde ontmoetingsplekken als ‘kadaster en archief’ van het volk. Kortom, deze oorden van samenkomst dienden als bewaar- en bewijsplaats van de eigendomsrechten en plichten van de mensen, die er in de omgeving woonden.
