Wanneer een zwangerschap goed verloopt, is de maatschappelijke ondersteuning vanzelfsprekend verlof, kraamzorg, babyshowers en felicitaties. Maar als het misgaat, valt er een diepe stilte.Die stilte leidde bij Shirin Dilmaghani, die zelf drie zwangerschappen verloor, tot een overweldigende eenzaamheid. De eerste keer nam ik vakantiedagen op. De tweede keer stond ik maandagochtend weer op de werkvloer met een masker op, terwijl ik innerlijk volledig was uitgehold. Elke keer stond ik voor dezelfde onzichtbare keuze meld ik mij ziek voor iets waar geen enkel protocol voor bestaat, of ga ik door alsof er niets aan de hand is Die vraag stellen dagelijks duizenden mensen in volstrekte stilte.Wat begon als een anoniem Instagramaccount groeide uit tot een veilige haven voor lotgenoten. Meer dan tachtig mensen van over de hele wereld deelden hun meest intieme ervaringen van vroege miskramen en late stilgeboortes tot jarenlange IVF-trajecten en de rouw om een kind dat nooit werd geboren. Ben ik de enige verzamelt deze verhalen. Deel I beschrijft het persoonlijke traject van de auteur. Deel II bundelt de meer dan tachtig ervaringsverhalen rond negen thema's, aangevuld met waardevolle inzichten van acht medische en psychosociale professionals, waaronder gynaecologen, huisartsen, verloskundigen, gz-psychologen en rouwbegeleiders.Ben ik de enige is meer dan een boek vol herkenning. Het is een dringend pleidooi aan zorgverleners, werkgevers en beleidsmakers het verwerken van zwangerschapsverlies is geen privéprobleem dat achter gesloten deuren moet blijven. Het vraagt om duidelijke protocollen op de werkvloer, passend begrip in de medische zorg en een maatschappij die niet wegkijkt, maar taal geeft aan verlies.Je bent nooit de enige geweest.Wat een belangrijk boek! Met persoonlijke ervaringen uit diverse culturen bewijst dit boek de noodzaak voor een maatschappelijke verandering rond zwangerschapsverlies en onvruchtbaarheid. De verhalen laten pijnlijk nauwkeurig zien welke steun ouders écht nodig hebben op zo'n kwetsbaar moment. En daarna. Juist daarom is het cruciaal dat zorgprofessionals zich blijven verdiepen in de psychosociale impact van zwangerschapsverlies en onvruchtbaarheid. Dit boek draagt bij aan meer erkenning, begrip en bewustwording rond zwangerschapsverlies en onvruchtbaarheid. Dat is hard nodig. Want elk verlies doet ertoe. En inderdaad, je bent nooit de enige...Miriam van KreijGrondlegger Miskraambegeleiding NederlandAls zorgverlener weet ik hoe belangrijk medische kennis, onderzoek en behandeling zijn. Tegelijkertijd vormen zij slechts een deel van het verhaal. Goede zorg vraagt ook om begrip voor wat verlies betekent buiten de muren van het ziekenhuis. Juist daarom zijn de verhalen in dit boek zo waardevol zij geven inzicht in ervaringen waarvoor veel mensen moeilijk woorden vinden. Dit boek maakt zichtbaar wat vaak verborgen blijft. Het laat zien dat verlies vele vormen kent, maar dat erkenning voor iedereen van grote betekenis is. Voor zorgverleners, naasten en de samenleving begint die erkenning niet met een oplossing, maar met aandacht, begrip en de bereidheid stil te staan bij wat verloren is gegaan.Prof. dr. Eva PajkrtHoogleraar Verloskunde, Amsterdam UMC