De opsporing van georganiseerde criminaliteit staat al jaren volop in de belangstelling. Voor de politie is het onvermijdelijk dat er bij de opsporing keuzes worden gemaakt. Naar welke strafbare feiten verricht de politie opsporingsonderzoek? Doet zij dat naar feiten die al gepleegd zijn of (ook) naar feiten die nog gepleegd moeten worden? Welke doelen hanteert de politie daarbij? Wanneer wordt gekozen voor een proactieve benadering? Dit boek geeft een gedetailleerd beeld van hoe de Nederlandse politie beslissingen neemt over uit te voeren opsporingsonderzoeken naar georganiseerde criminaliteit en de daarbij te hanteren onderzoeksstrategie. Beslissingen die in een vroeg stadium worden genomen, blijken bepalend voor welke zaken worden opgepakt en keuzes over de onderzoeksstrategie. Opvattingen over ‘echt’ recherchewerk en doelen van opsporing werken door in de wijze waarop informatie wordt verzameld en beoordeeld, en in beslissingen over de start van onderzoeken. De politie is vooral geneigd toe te werken naar concrete zaken. Hoewel er positieve ervaringen zijn met proactieve opsporingsonderzoeken, wordt in de meeste onderzoeken een traditionele, overwegend reactieve aanpak gehanteerd. De ontwikkeling naar een proactieve opsporing vraagt meer dan nieuwe bevoegdheden: visies op politiewerk en doelen van opsporing spelen een belangrijke rol. Deze studie geeft inzicht in de complexiteit van besluitvormingsprocessen over uit te voeren opsporingsonderzoeken naar georganiseerde criminaliteit en factoren die daarop van invloed zijn. De politie moet onder onzekerheid en druk keuzes maken die juridisch correct, maatschappelijk verantwoord én praktisch uitvoerbaar zijn, terwijl verschillende belangen en waarden met elkaar kunnen botsen. Een beter begrip van deze besluitvormingsprocessen biedt de politie aanknopingspunten voor verbeteringen. Mirjam Krommendijk was als onderzoeker verbonden aan de afdeling Strafrecht & Criminologie van de Radboud Universiteit. Momenteel is zij werkzaam als programmamaker en onderzoeker bij de School voor Politieleiderschap van de Politieacademie. 1. Inleiding; 2. Besluitvorming in de opsporing van georganiseerde criminaliteit: theoretische uitgangspunten; 3. Vraagstelling, onderzoeksopzet en uitvoering van het onderzoek; 4. (Proactieve) opsporingsonderzoeken in de praktijk: overeenkomsten en verschillen; 5. Besluitvormingsmomenten bij en voorafgaand aan de start van opsporingsonderzoeken naar georganiseerde criminaliteit; 6. Beslissingen over de te hanteren onderzoeksstrategie: doel, focus en inzet van bijzondere opsporingsbevoegdheden; 7. Patronen in besluitvorming over (proactieve) opsporingsonderzoeken: factoren en omstandigheden; 8. Toen en thans: continuïteit en verandering in besluitvorming over (proactieve) opsporingsonderzoeken; 9. Conclusie en slotbeschouwing