Tijdens de Eerste Wereldoorlog reist een jonge vrouw incognito naar het front in Zuid-Frankrijk voor een bezoek aan haar geliefde, die als soldaat gestationeerd is. In het nooit eerder naar het Nederlands vertaalde Een onbezonnen reis beschrijft Katherine Mansfield de tocht van de jonge vrouw door een vreemd en vijandig landschap, waar absurditeit en dreiging hand in hand gaan. Wat begint als een naïef en romantisch avontuur, ontvouwt zich tot een subtiel maar scherpe observatie van oorlog, verlangen en de positie van vrouwen in een door mannen gedomineerde wereld. Voortdurend spelend met identiteit en conventie wekt Mansfield in dit verhaal met lichte toets een onderhuidse spanning op terwijl haar personage zich een weg baant door menigtes van soldaten en schijnveiligheden. Even geestig als ontluisterend behoort dit kortverhaal, waarin ze zoals in veel van haar werk observatie, ironie en emotionele intensiteit verweeft tot een krachtig miniatuur van de menselijke ervaring, tot het hoogtepunt van Mansfields oeuvre, hoewel het pas na haar dood gepubliceerd werd. Katherine Mansfield (1888-1923) is een van de belangrijkste schrijvers van kortverhalen en novellen uit de moderne literatuur. Geboren in Wellington, Nieuw-Zeeland woonde ze vanaf haar negentiende in Londen, waar ze al snel kennismaakte met de Bloomsbury-groep. Virginia Woolf was meteen onder de indruk van haar werk en noemde Mansfield de enige schrijfster op wier schrijverskwaliteiten ze jaloers was. Ook D.H. Lawrence was geïmponeerd door Mansfield en liet haar model staan in zijn roman Woman in Love. Tot haar bekendste werken behoren de novelle Prelude (1917) en de verhalenbundel Het tuinfeest (1922). Haar werk vertoont nadrukkelijk verwantschap met de verhalen van Anton Tsjechov, die ze als haar grote voorbeeld aanschouwde. Mansfield leed al op jonge leeftijd aan diverse gezondheidsproblemen en overleed op haar 34e aan de gevolgen van tuberculose. Zoals voor zoveel kunstenaars kwam de grote erkenning voor haar werk pas daarna.