Het is 1856 en een verwoestende orkaan heeft het eiland Last Island, nabij New Orleans, volledig weggevaagd. In de nasleep van de storm redt de visser Feliu Viosca een kind. Zijn vrouw Carmen wordt al tijden geplaagd door dromen waarin hun overleden dochter, Conchita, terugkeert – en haar droom lijkt even waarheid te worden. Ze dopen het kind Chita. Ze leren haar zwemmen, laten haar kennismaken met hun geloof, en met alles wat je moet weten over het leven aan de kust. Ze weten dat haar moeder dood is, maar hoe zit het met haar vader, die op de lijst van vermisten stond?
Lafcadio Hearn baseerde Chita op historische feiten, en publiceerde het oorspronkelijk als feuilleton in Harper’s New Monthly Magazine in 1888. Met zijn zintuiglijke beschrijvingen van de natuur en het hardvochtige leven van de lokale bevolking is Chita een klimaat-
roman avant la lettre, die toont hoe de mens overgeleverd is aan de schoonheid én de wreedheid van de natuur.
