Hoe voelt het om als zwarte Belg, met roots in de kolonies, op te groeien in België anno nu? Hoe voer je de gezamenlijke en toch eenzame strijd voor gelijkwaardigheid? Hoe voelt het om als zwarte Belg, met roots in de kolonies, op te groeien in België anno nu? Hoe voer je de gezamenlijke en toch eenzame strijd voor gelijkwaardigheid? Welke gevechten kies je uit? Wat offer je daarvoor op? En welke oorlog woedt er ondertussen binnenin je? In Yaya na Leki treden zachte activisten Moussa Don Pandzou en Lieven Miguel Kandolo met elkaar in gesprek. Empathisch, open, eerlijk. Grote en kleine broer beslaan een lange geschiedenis, van panafrikanisme tot Black Lives Matter, en gaan daarbij geen schuldgevoel of depressie uit de weg. Via een oud genre, de briefwisseling, brengen ze nieuwe inzichten. Voor wie de huidige strijd voor dekolonisatie en tegen racisme beter wil begrijpen. ‘Mijn zoektocht naar mijn identiteit is nog maar net begonnen. Ik wil me niet neerleggen bij een tweederangspositie. Ik ben een volwaardig mens, met volwaardige deelidentiteiten.’ Met een voorwoord van Nyanchama Okemwa. Voorwoord van de grote zus door Nyanchama Okemwa 7 Het begin 9 Proloog door Anouk Torbeyns 11 Zijn wij Afro-Belgen? 14 2020, een hete zomer 23 Black Lives Matter 24 Dipenda! Dipenda! 33 De Congocommissie 42 De gemeenschappelijke strijd 49 Sorry seems to be the hardest word 51 Moe, zo diversiteitsmoe 57 Een onderwijskanon tegen de canon 64 De innerlijke strijd 71 Een moslim in de diaspora 73 De roep van het moederland 79 Depressie discrimineert niet 86 Zijn ook wij geprivilegieerd? 93 2030 101 2030: droom of nachtmerrie? 103 Nabeschouwing van de grote zus door Nyanchama Okemwa 117 Dankwoord 127