Hoe kom je tot het idee om een woongroep op te zetten, een commune met als doel de (seksuele) bevrijding en de gelijkheid van vrouwen, kinderen maar ook van mannen na te streven? En waarom wordt er na 10 jaar besloten die commune op te heffen? In het boekje dat nu verschijnt met het “Kinderhuis” als cover, worden een reeks zaken teruggehaald en voor zover mogelijk opgehelderd. Marx gaat echt helemaal op zijn kop en niet alleen als illustratie. Nieuw in dit boekje is het verband tussen de ideeën uit de jaren 70 en 80 over opvoeding en seksualiteit en de huidige trend die met “trans” of ook wel met “Woke” wordt aangeduid: hoe mensen de mogelijkheid zouden hebben om alles aan zichzelf te (laten) veranderen: niet alleen hun kleding, gedrag of hun seksuele voorkeur, maar hun totale identiteit. Dit is meer dan een trend, het is een reflectie van hoe diep een ideologie vormgeeft aan amusement en bedrijfscultuur. Puck van der Land is een babyboomer, politiek actief in de jaren ‘70’ en ‘80’ in de KENml en later in de commune waar dit boek overgaat. Daarna werkte zij 17 jaar als studentendecaan op de HES/HRO in Rotterdam, schreef het boek “VERTEL ME JE VERHAAL, over de context van studieproblemen”, en had 7 jaar een eigen praktijk als familietherapeut. Momenteel woont zij in Spanje en schrijft aan verschillende boeken. Eerder uitgegeven: In 2016 verscheen De commune van Rotterdam. Dit boek beschrijft hoe een groep mensen die eerst lid waren van een linkse politieke organisatie, de KENml, na een aantal jaren van discussiëren over vrije relaties, besloot om een grote commune te vormen. Hun marxistische ideologie stelde dat bevrijding van mensen, in het bijzonder van vrouwen en kinderen, alleen mogelijk zou zijn als de particuliere huishouding en de gezinsopvoeding zou worden vervangen door een collectieve samenlevingsvorm.