De tijd voor Kerstmis en Pasen lijkt soms nog boeiender dan de feesten zelf. Met poëzie rond de O-antifonen en meditatieve opmerking bij Klaagliederen worden advent en de veertigdagentijd ingekleurd. In de rooms-katholieke traditie worden in de vespers van de zeven dagen voor Kerstmis de zogenaamde O-antifonen gebeden/gezongen. De inhoud daarvan is gerelateerd aan passages uit het Oude Testament. De gedachten en associaties die deze antifonen oproepen zijn in 'O' in een reeks sonnetten onder woorden gebracht.
Uitgesmeerd over veertig dagen komen in ‘Ach’ verzen uit Klaagliederen aan de orde die in de zogenaamde Donkere Metten van Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Paaszaterdag een rol spelen. De klaagzanger van toen wordt beschouwd als hedendaagse gesprekspartner. De soms schokkende gedachten en overwegingen die zijn verzen vandaag oproepen, worden met hem gedeeld.
